Storythai

 

LOVE YOU SO...
L♥VE Y♥U S♥ :)




ไม่เคยคิดว่าจะบ้าดาราได้ขนาดนี้ แต่เป็นไปแล้ว! :)
เมื่อไหร่เราจะได้เจอกัน ได้ทักทาย และพูดทุกๆอย่างที่คิดมานาน
ไม่สนใจก็ไม่เป็นไร จะไม่หวังอะไร จะไม่ขอมากกว่านี้

รักปาร์คยูชอน ต ล อ ด เ ว ล า ; ...เย้ววววววววววววววววว!!

141007 " dday ;)


 

ถึงหลายปีก่อนจะเป็นวันที่แย่ยังไงก็แล้วแต่
แต่ปีนี้ 2007 เป็นวันที่ดีที่สุดดดด (ก็ไม่ที่สุดอะ555)
ขอบคุณพระเจ้า !


พูดอะไรของเราวะอย่าไปสนใจข้างบน 555555555
คือวันอาทิตย์ที่ผ่านมาศิลปินดังวงดงบังชินกิได้มาเหยียบแผ่นดินไทยแล้นน
ฮิ้ววววว! จะเล่าเรื่องของวันนั้นให้ฟัง เราก็เล่ามาหลายรอบ
โคตรขี้โม้เลยฟะ5555555 แต่พูดไปและะ
เออก็คือวันที่14 ไปตามดงบังตอนแรกนัดกันไว้แปดโมง(จองบัตร)
ก้อว่าเรามาสายและนะ แต่ไอคนที่มาสายกว่าอะ...... - -*
ปล่อยให้เปนจุดไป!!!!!!!!!!!!!!!(ดูความแรงของอัศเจรีย์55555555)
แล้วก็ไปพารากอน ไอคนเปิดประตูเปิดเลทไปเกือบสิบนาที ห่าา
แล้วพอไปก็ขึ้นๆๆๆไปข้างบนคนเยอะโคตรร แล้วกะหลงกับแนนแพรว
เราเลยไปซื้อซีดีกับวาว - - แล้วสุดท้ายคนเยอะไปเค้าเลยเปิดจองที่ไททิกเกท
ตอนบ่ายสอง เรากับวี้เลยต้องลุยย เพราะไอ่พวกนั้นมันจองที่กัน
เสร็จก้อวิ่งไปที่บิ๊กซีราชดำริ(ย้ำว่าวิ่ง!) เหนื่อยโคตรแม่งตัวจะปลิว
แต่วี้คนดีมาก 555555 โคตรจะกลัวเพื่อนโกรธเพื่อนด่าอารัยของมัน
วิ่งนำลิ่วไปถึงเกาหลี - -* แม่งกว่ากูจะวิ่งตามมันทันเล่นเอาหอบเอิ๊กอ๊าก - -*
 พอเสร็จไอบิ๊กซีอ่ะแม่งคือ!!!! เครื่องมันพัง กูก้อว่าไปตอนแรกไม่มีคน
หลงระเริงดีใจห่าไม่มีคน ที่แท้... - -* เลยต้องไปเซนทรัลเวิล
ได้คิวที่181 เหมือนจะใกล้เห๊อะ5555 แล้ววี้ก็กลับไปตอน13.30
เอาละๆๆ5555 กูอยู่คนเดียวมือถือก็ไม่มี
เสร็จกูเลยไปนั่งในบีทูเอสอย่างกะเด็กใจแตกนั่งฟังจบเปนอัลบั้ม
นั่งโยกเยกไปมา 55555555555 แล้วพอเค้าเรียกเราก้อไปนั่งรอเว่ย
ตอนบ่ายสองใช่ปะ พอบ่ายสาม พึ่งจะถึงคิวที่ 27 กูก้อคิดละ
แม่งคงไม่ทันดงบังมาสี่โมง(แต่มาเลทกว่านั้น - -) ก็เลยรีบเดินกลับไป
แทบจะขยำบัตรคิวทิ้งไม่ทัน แม่งกระดาษไร้ค่าเปลืองทรัพยากร!!!
กูก็เลยเดินใจลอยชิบบ กลับไปพารากอน ติดต่อพวกแนนไม่ได้เลย
เพราะเสียงมันดังมาก แล้วพอเราเดินขึ้นไปที่บรรไดยาวๆไปที่ลาน
แมะแมะแมะ ! Rain is coming หวะ 555555555 แมร่งงงง
แต่ฝนก็ฝนเหอะ สุดท้ายกูเบียดแทรกเข้าซอกนั้นซอกนี้จนได้ไปถึงประมาน
แถวที่5ไม่ก้อ6อ่ะ ทรมานโคตรไม่ไหวละอยู่ตรงนั้นอ่ะ
รอประมานชั่วโมงกว่า ระหว่างนั้น.. 
แม่งไม่รู้กรี๊ดห่าอารัยดงบังก็ยังไม่มาอ่ะ กรี๊ดทีเบียดที แม่งหงุดหงิดโคตร
กูผู้ดีนะเว่ยไอห่า555555 (เอาและๆ)
แล้วพอดงบังจะมาแล้ว กูไม่ไหวจริงๆเดินออกมาตอนดงบังขึ้นพอดี 555
น้ำตาแตกในดังโพล่ะ เจอมะดึ๋งแหวน สภาพกูตอนนั้นนี้
โดนรุมโทรมมาชัดๆ 555555555 กางเกงหลุดจะถึงเข่าอยุและ
แต่พอดีเสื้อยาวเลยดีไป ตัวก็เปียกโชก กูเลยขึ้นไปที่อนาเท่อฮาว
ความหวังเดียวเท่านั้นอ่ะ แล้วดีที่ขึ้นไปบนนั้น ถ้าไม่ขึ้นไม่เจอกูไม่กลับบ้านแน่นอน
 แล้วก็ได้ถ่ายรูปเค้าเยอะแยะมากมาย คุ้มกับที่จิ๊กกล้องพ่อมาจริงๆ55555555
รูปชัดๆๆ แต่ดูก้อรู้ว่าซูมอย่างรุนแรง 55555555 แต่ก้อดีใจอ่ะ
สุดท้ายมิคกี้หันมาโบกมือให้คนข้างบนด้วย โคตรติดตา:')



รักมิคกี้ที่สุดดด โคตรคิดถึงเค้าอ่ะ คิดถึงมากๆๆๆ รักดงบัง*(L)
ไปแล้วว เด่วค่อยเอารูปมาลง55555 ปล.ขอให้ในหลวงหายเร็วๆนะค่ะ
ครั้งนี้ต้องไม่ใช่ครั้งสุดท้าย.

유천♥








อย่าแอ๊บแบ๊ววว..

แฟนคลับดงบังช่วงสลายโต๋ 5555555555 เยอะชิบบ